2018 yılında bir akşam ablamla birlikte izlediğimiz bu film, beni derinden etkileyip gözyaşlarıma hakim olamamama neden olmuştu. Aradan 6 yıl geçmesine rağmen, tekrar izleme fırsatım olsa hiç düşünmeden izlerim. Bende kalıcı ve güzel bir iz bırakan, nadir bulunan harika filmlerden biri.

"Vasat altı bir korku filmi. Korku unsurlarından çok drama ağırlıklı bir yapıya sahip. İzlemeye başladığınızda bir şekilde devam ediyorsunuz, ancak gerilim açısından tatmin edici olduğunu söylemek zor. Korku Seansı gibi klişeleri ustalıkla kullanan filmlerle kıyaslandığında, bu film oldukça sönük kalıyor. Eğer çocuğun hikayesine empatiyle yaklaşırsanız belki bir nebze ilgi çekici olabilir, ancak genel olarak başarısız bir yapım. Daha iyi bir korku deneyimi arıyorsanız, başka filmlere yönelmenizi tavsiye ederim. Aile, drama ve korku unsurlarını bir arada görmek isteyenler için belki ilgi çekici olabilir. İyi seyirler."

hiç değilse sonunda o kaybolanlar dönmeliydi

Klasik travma sonrası oluşan paranormal olaylardan beslenen korku gerilim. Vasat

Filmde anlatılan uykudan kasıt bilinçdışı. Kontrol dışı olduğunda insanın kendisine ve çevresine gerek fiili gerekse manevi açıdan olumsuz etki edebilen bir kuvvet. Bilinçdışını kontrol dışı hale getiren şeyler de bildiğimiz gibi travmalar; özellikle çocukluk travmaları. Çocuğun rüyalarında beliren canavar da annesini öldüren hastalığın tezahürü. Bir nevi gölge kimlik. Uyku-uyanıklık ayrımı da bununla ilgili. Tehlikenin ve düşmanın farkına varmak.

Aslında film fena değildi, izlerken sizi pek korkutmuyor, biraz geriyor. Türü de korkudan çok gerilim ve fantastik gibi. Orijinal bir konusu olduğu için sevdim. En azından bütün korku filmlerinde olan klasik şeylerden yoktu. Boş zamanınızda biraz gerilmek ve farklı bir şey izlemek istiyorsanız bu film tam olarak o ana uygun