Gladyatör, kum ve ateşle yazılmış bir ruhun çığlığı. Maximus, yalnızca arenada değil, geçmişinin ve kaybolan onurunun savaşını veriyor. Her darbe, bir adamın kalbinin parçalanışı, her zafer, kaybettiği her şeyin yankısı gibi. Russell Crowe’un performansı, insanın içindeki kahramanı ve canavarı bir arada ateşle yoğuruyor. Ridley Scott, Roma'nın görkemini değil, çürüyen çehresini gösteriyor; kılıçlar değil, ruhlar çarpışıyor. Gladyatör, bir imparatorluğun çöküşünden çok, bir adamın kendi içindeki savaşın efsanesi. Kanla yazılan bir intikam, ateşte doğan bir özgürlük…

Bugün yaşasalar Türkiye'nin yarısı Commodus'çu yarısı Maximus'çu olurdu. Ki illa ki birebir bu karakterlere gerekte yok. Benzer idealleri savunan kişilerden taraf olanlar var. Gerçi Maximus'un çeyreği bir lider yok, orası ayrı. Diğeri neredeyse bire bir.

çocukken izlemiştim yine izledim . efsane bir film. arenadaki savaşlar çok gerçekçi. ozamanki imkanlar şimdiki kadar gelişmiş olmasada çok iyi iş çıkmış. çok güzel dersler de var, aile sevgisi, zalime meydan okuma, onur şeref haysiyet, cesaret ... cesur yürek tadında bir başyapıt.