Bu filimi izlerken annem ve kendimi gördüm resmen. Baş rolün annesinin kişilik yapısı benim anneme çok benziyordu. Filmi izlerken kendimden bir ayna buldum :)))

filmin tam olarak bir konusu yok ama lady bird karakteriyle bağ kurduğum için çok sevdim. lady bird'ün annesi ile arasında geçen şu diyalog bayağı hoşuma gitti: -“i just wish that you liked me”
-“of course i love you”
-“yeah, but do you like me?”

filmin konusuna gelirsek. kahramanımız lady bird'ün oturduğu şehirle ve annesiyle olan ilişkisine yönetmenin bakışına tam olarak katıldığımı söyleyemeyeceğim. yönetmen filmi okuldaki baş rahibenin bir şeyle fazla ilgili olmanın aynı zamanda onu çok sevmek anlamına geldiğini belirten konuşmasını benimseyen bir finalle bitiriyor.
lady bird yaşadığı zaman, coğrafya ve aile tarafından baskı hissediyor. bir yandan etrafında olup biten terör olayları ve ekonomik sıkıntılarla bir yandan da ergenliğin getirdiği tüm şeylerle baş etmeye çalışıyor. lady bird'ün bir noktada ''üzülünülecek şeylerin sadece savaş, terör olmadığı günlük şeylere üzülebileceğini'' söylüyor. bence filmin en vurucu satırlarından biriydi.
sonuca gelirsem lady bird veya onun gibi başkaları için bu tarz çıkmazlardan her zaman ''sevgiyi bulmaya çalışarak'' çıkılamayabilir. bazen sizi duygusal olarak bağlayan o bağları koparmanız gerekebilir. 6 puan