P. T. Anderson filmlerini çok seviyorum ve her yeni çıkacak filmini sabırsızlıkla bekliyorum fakat bu film benim için hayal kırıklığı oldu. benim için anlamsız bir film.

Şu filmi ve yönetmenini ödüle aday gösterip Denis Villeneuve ü pas geçen sinema anlayışına selam gönderiyorum. Yalnız ünlü yönetmenimiz ödül almanın altın kuralı yahudi-gay-siyahi üçlemesinin siyahi ayağına yer vermeyerek şansını azaltmış bence. Belki bilerek yapmıştır bilmiyorum. Hani bir film izlersiniz bu filmin amacı nedir ne anlatıyor dersiniz ya, buyrun. Bir yönetmenin her filmi iyi olacak diye bir şey yok sonuçta. Sürprizbozan: GösterFilmde tek güldüğüm yer japon kadınla japon aksanlı ingilizceyle konuşan adam oldu

Filmin senaryosu yazilirken, senarist ne anlatmak istedigine karar verememis. Bir kiz ve bir erkegin arkadasligini konu aliyor, birbirlerini seviyorlar ancak ortada hicbir sebep yokken bir turlu bir araya gelemiyorlar. Aralarindaki cinsel gerilim film boyunca devam ediyor ve yasadiklari aptalca(bence) maceralar da asla bir yere varmiyor. Film ne anlatmak istiyor gercekten hic anlamadim. Icine girdikleri her durum yarim kaliyor. Basrol kizimiz oyuncu olmak istiyor bir yere baglanmiyor, su yatagi satmaya calisiyorlar bir yere baglanmiyor, politikaci olmak istiyor bir yere baglanmiyor. Bu filmin 3 dalda oscar adayi olmasi gercekten sacmalik. Yaniliyorsam da bana cevap verirseniz sevinirim gercekten. Ben bu filmi anlamadim.

Oyuncuların film boyunca birçok kez koşmaları, bu sahnelerin çekimleri, uzun süredir beyazperdede göremediğim Tom Waitsin kısa ama etkili rolü, Sean Pennin kayda değer dokunuşu, başroldeki genç aktör ve aktristin yalın oyunculukları, tabii ki dönemin müzikal atmosferini başarıyla yansıtan şarkılar... Bütün bunları sevdim filmle ilgili. Şaşırtıcı sahneler de içeriyordu işin doğrusu. Bir dönemin ruhunu fonuna alarak aktarılan bu gençlik hikâyesinin hoşuma gittiğini söyleyebilirim. İşin doğrusu yüksek bir beklentiyle izlemeye koyulmamıştım. Yüzümde beliren bir gülümsemeyle bitirdim filmi...

Ne anlattı desen aklımda bir şey kalmadı ama iyi bir dönem filmi diyebilirim. sanırım 1965-1975 yılları arası . Nixon gözüküyor ve vietnam savaşına vurgu var. tvde onun dışında büyük bir vurgu yok ama film kendini izlettiriyor. Kamyon sahnesi güzeldi. Çeov öyküleirne benzettim. fena değildi.

Oyuncuların film boyunca birçok kez koşmaları, bu sahnelerin çekimleri, uzun süredir beyazperdede göremediğim Tom Waitsin kısa ama etkili rolü, Sean Pennin kayda değer dokunuşu, başroldeki genç aktör ve aktristin yalın oyunculukları, tabii ki dönemin müzikal atmosferini başarıyla yansıtan şarkılar... Bütün bunları sevdim filmle ilgili. Şaşırtıcı sahneler de içeriyordu işin doğrusu. Bir dönemin ruhunu fonuna alarak aktarılan bu gençlik hikâyesinin hoşuma gittiğini söyleyebilirim. İşin doğrusu yüksek bir beklentiyle izlemeye koyulmamıştım. Yüzümde beliren bir gülümsemeyle bitirdim filmi...

Ne anlattı desen aklımda bir şey kalmadı ama iyi bir dönem filmi diyebilirim. sanırım 1965-1975 yılları arası . Nixon gözüküyor ve vietnam savaşına vurgu var. tvde onun dışında büyük bir vurgu yok ama film kendini izlettiriyor. Kamyon sahnesi güzeldi. Çeov öyküleirne benzettim. fena değildi.