Bangladeş dünyanın en fakir, yoksulluğun tam dip yaptığı, pislik hastalıkları; ishal, sıtma, tifo, kolera, dizanteri, hepatiti gibi çoğu bulaşıcı hastalıkların kol gezdiği bir ülke. Film evine iki lokma ekmek götürebilme mücadelesi veren ve işinden atılma korkusunda kurtulabilmek için sendika kurabilme derdindeki üç beş işçi kadınla, bir avukat, bir iki ustabaşı ile patrona odaklı çevrilmiş olup oradaki berbat yaşam şartlarını fazlaca işlememiş. Seyreden arkadaşlar filmin daha çok izlenmesi ile bu zavallı insanların dertlerine biraz daha dikkat çekilmesini arzu ederlerse biraz yüksek puanlar verip bir hayır yapmış olurlar.

Dikkatinizi çekti mi! Medeniyetin tek dişi kalmış giyim homoları, hem işçilere ne kadar ücret verdiklerini ve çalışma koşullarını soruyor (sorguluyor) diğer yandan da en ölmüş eşşek fiyatı veriyorlar. Yaparsan! Yani sadece Bangladeş'li atölye, fabrika patronlarını suçlamak tek taraflı olur. Oda dünyaları alıp artığından ücret ödemiyor. Olduğu gibi hepsini kümül sömürüyorlar.