Konusu çok hüzünlü olmasına rağmen yinede tebessüm ile izlenecek dram ve komedinin iç içe geçtiği mükemmel bir film. Çocukluktan itibaren birlikte büyüyen, iki yakın arkadaş Mily ve Jess'in acı hikayesi. Filmden sonra şunu daha iyi anladık bir insanın gerçek hayatta'da böyle bir dostu olması ne kadar güzel iyi günde kötü günde her zaman olmalı.İnanın izlerken duygulanmamak mümkün değil ve kesinlikle izlemenizi öneririm kesinlikle ders çıkarılacak film ve sevdiklerimizin kıymetini bilmemiz lazım yarının ne olacağını bilmiyoruz.....Bir kere her insanın böyle bir arkadaşı olması şart. Hayat dolu, deli dolu, güvenebileceğin, seni senden alan ve bütün benliğinizle kendinizi emanet edebileceğiniz biri. Özellikle bu hastalıkla uğraşırken ne kadar önemli olduğunu bilen birisi olarak. Bu hastalık öyle bir illet ki kurtulması zor ve tekrar ne zaman nüksedeceğini bilmeden yaşamak zorundasınız.Ailenizin ve arkadaşlarınızın yanınızda olması bu gibi durumlarda o kadar önemli ki kelimelerle anlatamam. İşte bu filmde de böyle bir arkadaşlık söz konusu. Bu öyle bir arkadaşlık ki hayata veda edeceğinizde çocuklarınızı ona emanet edebileceksiniz. Deli dolu ve bir o kadar da dram dolu bir filmdi. İzlerken dakikaların nasıl geçtiğini anlamadım. Kimi zaman gözümde yaşlarla kimi zaman gülerek filmi bitirdim sonunda. Drew 'in ve Toni'nin oyunculuğu yine göz dolduruyordu. Umarım herkesin böyle bir güzel arkadaşı olur. Filmi izlemenizi tavsiye ederim, iyi seyirler.

Bu tür hikayeleri neden sinemaya taşıyorlar? Benzerlerini kaç kez izledik çoktan. En sevdiğim oyuncu iki kadın başrolde dayanamadım ama bana umut aşılamıyor aksine içimi eziyor. Aklımıza adını ağzıma almak istemediğim hastalığı aşılamak mı bu filmlerin amacı? TV ekranını açıyorsun o kötü hastalığa sebep olan yiyecek ve eşyaları sıralayan bir dolu prof Dr. vs Olmayacaksak bile beynimiz o kadar inandı ki artık her yerimizden bişi fışkıracakmış gibi hissettiriryor. Bu filmin ana teması koşulsuz dostluk belki de ama üzerinden anlattığı fon kapkara ve beynimizi şartlayıcı. Annemi bu karanlık hastalığın en agresifinden kaybettim. Adını gizlemek ya da sereserpe söylemek bişi değiştirmiyor ancak sabahtan akşama bu korkunç hastalıktan bahsedilmesi daha da korkunç geliyor. Oyunculuklar beklediğim gibi harika dosdoğru dostluklarından özverilerinden müthiş keyif aldım ancak fonu sevmedim. Lütfen burdan anlatmasın artık kimse... Saygılar...

Favori sıralamalarımda olabileceğini düşünsem de üzülerek de olsa favorimlerimden değil. Ama çerezlik bir şey olduğunu söylemeliyim. Yalnız dostluğun da ne kadar önemli olduğunu anlatmaya çalışmışlar. Ancak bu dostluğu sadece %40-50 seviyelerinde gösterebilmişler. Açıkçası çok daha derin bir konusu var gibi geldi bana ama bunu fazla göstermekten çekinmişler gibi. Diyebileceğim başka bir şey varsa da Millie’nin kızını oynayan küçük kız oyunculuğu ile göz doldurdu gerçekten. En iyisiydi. Ufak tefek yerlerde görünmüş olsa da göründüğü sahnelerde abartmadan verdiği jest, mimik ve sözlerle gözüme girdi. Afferin kıza... iyi bir iş çıkarmış.

Bu tür hikayeleri neden sinemaya taşıyorlar? Benzerlerini kaç kez izledik çoktan. En sevdiğim oyuncu iki kadın başrolde dayanamadım ama bana umut aşılamıyor aksine içimi eziyor. Aklımıza adını ağzıma almak istemediğim hastalığı aşılamak mı bu filmlerin amacı? TV ekranını açıyorsun o kötü hastalığa sebep olan yiyecek ve eşyaları sıralayan bir dolu prof Dr. vs Olmayacaksak bile beynimiz o kadar inandı ki artık her yerimizden bişi fışkıracakmış gibi hissettiriryor. Bu filmin ana teması koşulsuz dostluk belki de ama üzerinden anlattığı fon kapkara ve beynimizi şartlayıcı. Annemi bu karanlık hastalığın en agresifinden kaybettim. Adını gizlemek ya da sereserpe söylemek bişi değiştirmiyor ancak sabahtan akşama bu korkunç hastalıktan bahsedilmesi daha da korkunç geliyor. Oyunculuklar beklediğim gibi harika dosdoğru dostluklarından özverilerinden müthiş keyif aldım ancak fonu sevmedim. Lütfen burdan anlatmasın artık kimse... Saygılar...

Konusu çok hüzünlü olmasına rağmen yinede tebessüm ile izlenecek dram ve komedinin iç içe geçtiği mükemmel bir film. Çocukluktan itibaren birlikte büyüyen, iki yakın arkadaş Mily ve Jessin acı hikayesi. Filmden sonra şunu daha iyi anladık bir insanın gerçek hayattada böyle bir dostu olması ne kadar güzel iyi günde kötü günde her zaman olmalı.İnanın izlerken duygulanmamak mümkün değil ve kesinlikle izlemenizi öneririm kesinlikle ders çıkarılacak film ve sevdiklerimizin kıymetini bilmemiz lazım yarının ne olacağını bilmiyoruz.....