Film, başrolünde olması gereken çocuğu geri planda bırakıyor. Sevgisiz bir dünyada büyüyen çocuğun hikayesine odaklanmak yerine, anne ve babasının karmaşık ilişkilerine ve kişisel mücadelelerine odaklanıyor. İki saat boyunca, tuhaf iki yetişkinin cinsel yaşamlarını ve hayatta kalma çabalarını izliyoruz. Filmin sonunda her şeyin bir yere varacağını umuyorsunuz, ancak sonuç hayal kırıklığı yaratıyor. Çocuğun akıbeti belirsiz kalıyor. Genel olarak film vasat, ancak finali özellikle kötü. 10 üzerinden 4.

hüzünlü bir dram filmi neresinden eleştireceğimi bilemiyorum. Puanlamak doğru olurmu bilmiyorum sizi üzecek. acı bir film. Ben atlayarak izledim çok sıkıcı veya yavaş, 2 saat boyunca Atlamadan devam edemedim yani. Sonucunu merak ettim, bu yüzden izledim. Film başlarda acı verici sonunda da acı verecek. Ama genel olarak izlerken ortalarında falan duygu bakımından hissizleşiyosunuz Hissetmiyorsunuz sadece sevgisizlik ve nefret var, öfke var. Daha güzel yapılabilirdi? Desem nasıl yapılacaktı, bilemiyorum. Yani film size birşey katmıyor sevgisizlik nefreti gösteriyor o acı var. Sevgisizlik, ad altında sevgisizlik örneğini gösteren bir yapım Puanlamak doğru olmaz. neresini eleştireceğiz ki. Ama çok ki hani. sevgisizliği gösteriyor. O kadar. Ama yine de hani, Dram yönünden bir puanlama bekliyorsanız önce, Dram, nedir ona bakmalıyız. Trajedi yönünden bakarsak 5/10 veririm. Yok öyle birşey ya dram severler, falan listesinde olsun yok öyle birşey. öyle pekte bi alakalı birşey değil, yani insana, dram yönünden birşey katan bir şey değil, yani. çoğu zaman hissizi bir şekilde izliyorsunuz yani açık konuşalım, yalan yok. Sonucunu bekliyosunuz. Filmin bi olayı yok yani sevgisizliğe örneklemiş acı bir şekilde izlemek isterseniz izleyin. İyi seyirler.

Bu film bende soğuk duş etkisi yarattı. Günümüzde sevginin yerini başka şeylerin aldığını ve ne kadar yozlaştığımızı çarpıcı bir örnekle anlattı. Film boyunca, insanlar cep telefonlarıyla evlensin, bakamayacağı çocuğu dünyaya getirmesin dedim. Sevgisiz bir annenin büyüttüğü kadın, çocuğunu ne kadar sevebilir ki. Günümüz insanı çok bencil. Bunu çevremizde de görüyoruz. Olan çocuklara ve onların çocuklarına oluyor. Dünyanın sonunu sevgisizlik getirecek. Etkileyici bir filmdi.

Filmi seyredeli üç yıl oluyor. Bazen aklıma gelir "Ah Alyoşa ah!" derim, Alyoşa derken küçük oğlum aklıma gelir. Bazı duygular anlatılamaz, tarif edilemez kardeşim. Anlamak için yaşamak, o anlayış seviyesine gelebilmek gerekir. "Aşk nedir?" diye soran çocuğa "Çok tatlı bir şeydir, şeker gibidir." demek cevap olabilir ama doğru cevap olmaktan çok uzaktır. Bu film anne baba olanlara çok daha fazla şeyler anlatacaktır. Anne baba olmak derken biyolojik anne baba olmayı kasdetmiyorum, yeni doğmuş bebeği sokağa bırakan, yazmak istemeyeceğim vicdansızlıklarla ortadan kaldıranlar da anne baba... Bu film, daha iyi bir hayatı olsun diye sürekli çalışan anne babasının yüzünü görmeden büyüyen, bedenen semirtilmiş, ruhen bir deri bir kemik SEVGİSİZlere ithaf olunur.

Filmi seyredeli üç yıl oluyor. Bazen aklıma gelir "Ah Alyoşa ah!" derim, Alyoşa derken küçük oğlum aklıma gelir. Bazı duygular anlatılamaz, tarif edilemez kardeşim. Anlamak için yaşamak, o anlayış seviyesine gelebilmek gerekir. "Aşk nedir?" diye soran çocuğa "Çok tatlı bir şeydir, şeker gibidir." demek cevap olabilir ama doğru cevap olmaktan çok uzaktır. Bu film anne baba olanlara çok daha fazla şeyler anlatacaktır. Anne baba olmak derken biyolojik anne baba olmayı kasdetmiyorum, yeni doğmuş bebeği sokağa bırakan, yazmak istemeyeceğim vicdansızlıklarla ortadan kaldıranlar da anne baba... Bu film, daha iyi bir hayatı olsun diye sürekli çalışan anne babasının yüzünü görmeden büyüyen, bedenen semirtilmiş, ruhen bir deri bir kemik SEVGİSİZlere ithaf olunur.

konu mükkemmel sonuç gerçekçi film durağan bana bir zamanlar anadolu yu anımsattı.rus kültüründen midir bilmiyorum ama böyle güzel bir senaryo ya biraz daha duygu katıla bilinirdi. emeğinize sağlık