Muhteşemdi, hem eylenceli hem düşündürücü . Sonu da çok üzücüydü. En sevdiğim şarkının çalınması ve Babanın kızına satılması mük'dü. Dylan O'Brian ve Zoey deutch'un kimyalarının bu kadar uyuşacağında hiç bir zaman düşünməzdim.

Sosyal medya'nın nasıl köpeği olduğunu gösteren ve normal hayatta da bizim de olduğumuz ve bu filmde de bunu fazlasıyla gösteren bir yapım. İzleyin ve ne kadar kendimizi unuttup hâyal dünyasın'da yaşadığımızı farkettirecek bir film.

Çağımızın hastalığı; sosyal medya fenomenliği. Sevilmek, ilgi odağı olabilmek ve para kazanabilmek için söylenmeyen yalan dolan kalmıyor. Çok nadir kendi gibi davranan sosyal medya fenomeni vardır. Çünkü doğal olmak veya kendin olmak sevilmiyor bu dünyada. Ancak onları artık es geçiyorum sahte gülümsemeleri ve masum davranışlarıyla kendi kendilerini kandırsınlar. Peki ya onlara özenen çoluk çocuk ne olacak? Ünün mutluluk getirdiğini sandıkları için benim ne eksiğim var diyecekler. Sonra aynı bu filmdeki karakter gibi eline yüzüne bulaştıracaklar. Ya da ünlü olamadıkları için, ben neden olamıyorum diyecekler. Ama değmez, önce kendinizi sevin. Bu filmi alt metninden dolayı sevdim. Başrol tam bu dönemin karakteri; giyimi, makyajı, aşırı mimikleri, ne söyleyeceğini bilememesi, sürekli bir arayış içinde olması. Sokakta görsem şaşırmam. Senaryo da güzel. Başrol kızımız cidden uyuşmuş ve boşlukta. Aşağıda "sonra vicdanı ağır basıyor" denmiş. Yok öyle bir şey, kız zorunda kaldı. Sonu da güzel olmuş, eğer bir hata yapıyorsanız bedelini de ödemek zorundasınız. Çok iyi bir film değil ama izlenir.

Konusu çok sağlamdı. Yiğidi öldür hakkını ver demişler. Bizim "iyi olmayan " kızımız yalan kurgulayıp 1 gecede popüler oluyor. Sonra vicdanı ağır basıyor ve ikilemde kalıyor. Sonu beklediğim gibi değildi.