Romen sinemasının iyi örneklerinin izini üzerinde taşıyan epey iyi bir film. Sonundaki “dağılma” olmasaydı, çok çok iyi bir film diyebilirdim.
Evlat kaybı meselesi, Zvyagintsev’den Popescu’ya kadar bu yılın en çok kullanılan temalarından biriydi. Popescu, Romen sinemasının uzun planları bir karakter hâline dönüştüren yönetmenlerine yeni bir halka olabilir. Kızın kaybolduğu aşağı yukarı on sekiz dakikalık tek planda çekilmiş bölüm, teknik mükemmelliği bir yana, mekânın o yekpare zaman içindeki “tekinsizliğine” yaptığı kazı ile hakikaten ustalıklıydı.
Kayıpla baş etmeye çalışan anne ve babanın (özellikle babanın) Zvyagintsev’in Sevgisiz filmindekine benzer, ama oradakinden daha güçlü aktarılan ve giderek takıntıya dönüşen ruh hâlinin yaşatılmasında filmin sinematografisinin üstlendiği başat rol, yönetmeni muhakkak takip edilmesi gereken yönetmenler arasına alıyor.

En son ''Parasite'' filmi beni bu kadar hayal kırıklığına uğratmıştı. Çevremde ve sinema dünyasında aşırı övenler vardı ama izleyince epey şaşırdım. Evet sanatsal açıdan gerçekten etkileyici çekimler var ama kalanları ne yapacağız? Oyunculuk için de çok eleştiremem ancak konunun basitliği, olayların yavaş ve yavan akışı, heyecan ve merak unsurunun iyi kullanılamaması vee en önemlisi final. Tamam mesajını ver, insanları düşündür ama yani böyle de bitirme yahu. İki buçuk saat veriyoruz hayatımızdan :)

Romen sinemasının iyi örneklerinin izini üzerinde taşıyan epey iyi bir film. Sonundaki “dağılma” olmasaydı, çok çok iyi bir film diyebilirdim.
Evlat kaybı meselesi, Zvyagintsev’den Popescu’ya kadar bu yılın en çok kullanılan temalarından biriydi. Popescu, Romen sinemasının uzun planları bir karakter hâline dönüştüren yönetmenlerine yeni bir halka olabilir. Kızın kaybolduğu aşağı yukarı on sekiz dakikalık tek planda çekilmiş bölüm, teknik mükemmelliği bir yana, mekânın o yekpare zaman içindeki “tekinsizliğine” yaptığı kazı ile hakikaten ustalıklıydı.
Kayıpla baş etmeye çalışan anne ve babanın (özellikle babanın) Zvyagintsev’in Sevgisiz filmindekine benzer, ama oradakinden daha güçlü aktarılan ve giderek takıntıya dönüşen ruh hâlinin yaşatılmasında filmin sinematografisinin üstlendiği başat rol, yönetmeni muhakkak takip edilmesi gereken yönetmenler arasına alıyor.