Irving Berlin'in Cheek-to-Cheek şarkisiyla açiliyor be konu Broadway/Manhattan NYC'de geçiyor. Ünlüler geçidi bit kadrosu var. Bogdanovich yönetmen, eski screwball comedy olarak sınıflandirilan 70-80'li yillarin imza komedi türü olan sulu, hafif, tatli durum komedileri. Rahmetli Usta yönetmen o dönemlere nostaljik bir saygi durusu olarak sanki bu filmi yapmiş. Cybil Shepherd, Tatum O'Neal, Candice Bergen, Tarantino, Joanna Lumley kameolarda. Sirf onlari simdiki halleriyle görmek bile degerken, Ingiliz aktris Poots çok ışıltılı bir performans sergilemis. Hayrani oldugum Rhys Ifans yine muhtesem. Aniston bile Iyiydi. Wilson'ı az yadirgadim. Zaten onun rolü esasen John Ritter (ünlü Amerikali komedyen) için yazilmis. Erken vefati nedeniyle Wilson'a uyarlanmiş. Film seyreltilmiş eski Woody Allen filmleri havasinda. Ama Allen'in retorigi (rhetoric) yok. Gurbette bir Manhattanli olarak tabii ki keyifliydi. Eğlenceli izleyin.

Kadroya bakıp beklentimi yüksek tutmuşum. Komik değil, dram da yetersiz. Jennifer Aniston ne hale gelmiş öyle? Imogen Poots kıyafetleri, makyajı, tavırları, takıları ile beni telekız olduğuna inandıramadı, kullandığı ne olduğu belli olmayan aksan berbattı. Bir kez daha Kırmızılı Kadın izlemeliymişim. Sürprizbozan: Gösterİtalyan lokantası, alışveriş merkezi ve otel de zorlama sahnelerle dolu, içimden hiç gülmek gelmedi. Sanki şehirde başka yer yok, hepsi aynı anda aynı yerlerde... Quentin Tarantino bile kurtaramadı.

Tiyatro vari filmleri hep sevmişimdir. Abartılı oyunculuklar ve pembe sinema olayı eğlenceli oluyor. Şu ilişki durumlarına fazla takılmamak gerek. En iyisi gösterinin keyfini çıkarmak.

Gerçekten çok saçma ve kötü bir film diyebilirim.Oyuncular iyi olduğu halde senaryo gerçekten kötü. Boş zamanınız varsa ve bu tarz bir film istiyorsanız izleyin

Fransız romatik filmlerine benzemiş. Başlangıcı saçma bir film başlıyor diye ALARM verse de, film gayet ilginç ve güzeldi. Tek iticiliği Imogen Pootsun hikayesini gıcık bir tonda anlatması. 6 puan