Cillian Murphy'nin oyunculuğunu çok beğenirim. Çağın talebinin aksine ağır işlenen filmleri, anlatımı derinleştirmek için kullanılan uzun planları ve doğal ışık kullanımını da.. Ancak etkili bir drama için bu unsurların bir araya getirilmesi gerekiyor. Yani, iyi metin (senaryo), hikayenin bize sunulması için metnin sahne sahne anlamlandırılması (dramaturji) ve tüm süreci özümsemiş anlatıcı (yönetmen). Olmazsa, sadece birinin yürüyüşünü veya kameranın bir yere dönüşünü izlemiş oluruz (mesela 54.33-54.55 arası). Nazarımda, "Small Things Like These" bu dertlerden muzdarip.



Finalini düşündüğümde, ne yazık ki varılan yeri beklemeye değecek senaryosu veya açığı kapatacak anlatım gücü yok filmin. Anlamlı ve gerçek hikayesi, sanat ve görüntü yönetimi var ama bahsettiğim yetersizlikler, yapımın anlatmaya çalıştığı konuyu bile perdelemiş, belirsiz hale getirmiş. Anlatımdaki ve performanslara yansıyan donukluk sebebiyle ("Credits" hariç 91 dakikalık) süresine rağmen daha uzun hissettiriyor. Bence, önce senaristin sonra yönetmenin ama ortak başarısızlığı..



---Spoiler---
Hikayesi, Roma-Katolik Magdalene (laundries) kurumunun bir yerleşim yerinin ve Bill Furlong karakterinin üzerindeki dini-kültürel egemenliği ve Bill'in cesaretini toplamak için zihnini hazırlama çabası üzerine kurulu. Ancak, Bill'in çabasını bakma ve susmayla sınırlı gösteren tembel senaryo ve yönetmen performansına sahip. Sonra bir gece, Bill kömürlüğe gidiyor ve kızı kurtarıyor. Bu kadar!
Yaşanmış trajedileri aktarmak için iyi bir fırsat harcanmış. Benim için 5.9/10..



---Spoiler---
Filmin son dakikası.. Kömürlüğe kitlenen kız kurtarılmış; gece, yol boyu sırtta taşınıp eve getirilmiş. Film burada bitiyor aslında ancak önce, kızın tuvalet kapısında beklemesini ve Bill'in elini yıkamasını izletiyor yönetmen! Neden mesela!