Eğer yorgunsanız ve uyumak üzereyseniz, bu film tam size göre olabilir. Az müzik ve hareket içermesi nedeniyle, filmin başlarında uyuyakalabilirsiniz. Ancak, bu tarz filmleri sevenler için başka bir şikayet konusu yok. Yönetmenin tarzı bu şekilde.

filmi sevmeyenlere sözüm yok. Ancak filmi çok kötü diye eleştirenler benim gözümde cahil, kültürsüzdür, gidip Marvel filmleri izlesinler. filmden zevk almak için sanırım biraz bizden biri olmak gerekiyor.

Köyden İstanbul’a iş aramak için gelen, yeni bir hayata adım atmaya çalışan Yusuf, uzaktan akrabası olan Mahmut’un evinde misafir olarak kalır. İki farklı insan, iki farklı hayat tipi görüyoruz. Yusuf taşra hayatı yaşamış, kadın-erkek ilişkilerinden uzak, şehir yaşamının zorluklarını bilmeyen genç bir adamdır. Mahmut ise kitaplar okuyan, sinemayla ilgilenen, entelektüel bir tiptir. Yönetmenin filme koyduğu sahnelerin hiçbiri boş değil. Ceylan’ın düşündürmeye sevk ettiği, insanı iç dünyasına yönelttiği tipik filmlerden biri. Sonunda yakaladıkları farenin acı dolu çığlıklarını dinleyip onun çırpınışını izlemeleri aslında kendilerini izlemesidir. Kovanın dışında kalan ve çırpınan balık Yusuf’un özellikle dikkatini çeker ve onu izler burada kendini bağdaştırması muhtemel, en azından böyle düşündürülmeye çalışılmış. Yavaş ilerleyen, sakin ve az diyalog içeren bir film.

Yusuf'u biraz daha tanıyabilirdik bence, karakterlerin ön plana çıkarılmak istenen yönleri ortadaydı ama onun dışında bazı yönlerden eksiklik hissettim.

Herkesin beğeneceği türden bir film değil, beklentiyle izleyecekseniz izlemeyin. Biraz hayatınızdan uzaklaşıp başka hayatlara bir süreliğine dahil olmak isterseniz izleyin bence