Bu film, teorik açıdan bakıldığında, dine karşı doğrudan olumlu ya da olumsuz bir tutum sergilemiyor. Filmde eleştirilen asıl unsur, dinin kavramsal ya da varoluşsal boyutu değil; özellikle Hristiyanlığın sosyal ve kültürel yaşam üzerindeki etkisidir. Film, bu etkinin başlangıcını gözler önüne seriyor. Semavi dinlerin, antik inanç sistemlerini nasıl geride bırakarak onların yerine geçtiğini, Hristiyanlık örneği üzerinden anlatmaya çalışıyor. Hristiyanlığın özel olarak seçilmesinin nedeni, semavi dinler arasında teori ve pratik arasındaki farkın en belirgin şekilde bu dinde gözlemlenmesidir. Hristiyanlık, başlangıçta pasifizmi teşvik ederken, zamanla nasıl yıkıcı bir güç haline gelebildiğini gösteriyor.

Aslında burada eleştirilen, dinin kendisinden ziyade, dinin diğer tüm güçlü yapılar gibi bir baskı aracı haline gelebilme potansiyelidir. Elbette herkes filmden farklı anlamlar çıkarabilir; bu da izleyicinin bakış açısına bağlıdır.

dinler tarihi şöyle bir gözümün önünden geçti...bilim ve akıl yerine inancın hakim olduğu bir dünyada yaşamak üstelik çoğu savaşın sırf din yüzünden çıktığını bilmek... filme dönecek olursak çekimi oyuncu kalitesi kurgusal bütünlüğü gayet iyi...sıkmadan giriş gelişme ve sonuç bölümleri işlenmiş...efektler kaliteli...rachel weisz kendini aşmış...kapımdaki düşmandan sonra bir kez daha övgüyü hakediyor...

İskenderiye kütüphanesi yakılmasıyla belki de 500 yıl veya daha fazla bilimde geri kalmış olabileceğimizi düşündüren, gerçek yaşantıdan uyarlanmış başarılı bir film.

Bi dk ağlamaöı durdurabilirsem yorum yazcam.. 🙄 😅 Bence güzel bir filmdi ki film bittikten sonra gerçek Hypatiayı araştırdım.. Gerçekten güzel ve zekiymiş😢😔işte tarihte hep insanlar dini iğrençliğe bahane olarak kullanmış.. Böyle bi kişinin ölümü çalışmalarının bile bulunamaması insanlığın ayıplarından sadece biri... İnsanoğlu çok acımasız ve bencil ya

Sonu beni çok etkiledi ):