Psikolojik, komedi ve gerilim türlerini karıştıran uzun bir film. Aile eğlencesi türü değil. Filmin türünü anlayalım, ben eğlenmedim demek ki güzel film değil şeklinde yorumlar yapmayalım.

Çok kötü ve saçma, o kadar kötü ki filmin sonunda ki jeneriği izledim "oh be normal bi kısmı varmış" dedim. Bu arada son sahnede "babayı yedik" demiş olsa puanım 10 üzerinden 0.01 değil de 0.02 olurdu :))) Filmi benim gibi "ha anladık ha anlıcaz" diye izleyen müthiş sabırlı kişileri kutluyor onlarla yarınlar da tanışmak istiyorum.4 :))

Ari Aster üçte üç yapmış dediğim film. Bir önceki yapımlarında, yaptıklarını yapmıyor.

Başta, "ne izliyorum lan ben?" dedirtecektir. Psikolojik bir rahatsızlık mı izliyorum, farklı bir evren/dünya yapısı mı izliyorum gibi pek çok soru işareti yaratıyor.

İzlemesi kolay bir film kesinlikle değil ve herkese hitap etmesi zor. Fakat sinefiller özellikle çok sevecektir. Konu olarak da, neredeyse kim ne almak isterse onu alabilir denebilir. Üstüne konuşabileceğiniz insanlar ile izlemekte fayda var.

Final olarak sinematografisi, kurgusu ve genel olarak konusu ve twistleriyle beraber 8/10'luk bir film. Yönetmenin önceki filmlerini de mutlaka izledikten sonra girilmeli, ki kafaya hakim olunabilsin.