"Jesse Eisenberg" (Bobby Dorfman) filmde başrol oynuyor ama oyuncular içinde adı geçmiyor? Rol aldığı tüm filmler içinde de doğal olarak "Cafe Society" yok?

30'ların sinema sektörüne saygı duruşu niteliğinde çok kişisel ve ağır bir film olmuş. Bu bakımdan Tarantino'nun son filmine benzettiğimi söyleyebilirim. O dönemin Hollywood'una ışık tutan, o dönemi bilenlerin daha çok zevk alacağı bir film olmuş. Üslup ve olay örgüsü bakımından ağır akışı yüzünden mola vere vere izlemem gerekti, bilmediğim isimleri aratıp araştırayım deyince uzun bir sürede bitirdim filmi. Kötü diyemem, bilakis Blue Jasmine ve Wonder Wheel'le karşılaştırıldığında tansiyonu düşük, sakin ve hızlı bir filmdi. Hatta ana hikaye biraz klişe bir yerden yürüyor, iki genç aşığın sosyete hayatını ve ışıltıyı tercih etmesi fakat akıllarının birbirinde kalması ama artık her şeyin çok geç olması... Allen yine hipergami (işi ve yaşı oturmuş özgüvenli bir adamı mı tercih edersiniz yoksa toy ve hevesli bir delikanlıyı mı, aradan seneler geçtikten sonra kariyeri yerine oturmuş delikanlının o eski aşkını arar mısınız mesela?), evlilik, sadakat/sadakatsizlik kavramlarına bir aşk üçgeni ekseninde değinmiş; filmin bitişine doğru ölüm ve din ekseninde bir sorgulama da var ki hoşuma gitti. Bir de bu adamın filmlerinde mekanlar, sanat tasarımı ve renkler müthiş oluyor. Stewart idare ederdi, Jesse ve Blake tatlılardı, Jeannie Berlin yani anne rolünü oynayan oyuncumuz filmin gizli yıldızı olmuş, Posey yine bildiğimiz gibi. Sonu beklendiği gibi bitti. Ancak hayallerde buluşursunuz artık kuzum.
O dönemin ışıltılı dünyasına ışık tuttuğu için bir kere şans verilebilir, asla vakit kaybı değil ancak beni çok da heyecanlandırmadı. İkinci bir kere izler miyim? Belki. Güzeldi, göz doyurdu, düşündürdü, izlendi, bitti.

Bu filme kötü diyenlerin film anlayışı sadece vurdulu kırdılı aksiyon filmleridir bu filmin bir konusu bir fikri var filmde geçen diyaloglar'ın ne kadar anlamlı ve gerçek hayatta işimize ne kadar yariyacaığını bir bilseniz şaşırırsınız bu film mükemmel caz müzikleri anlamlı diyalogları ve müthiş bir dram ve aşk hikayesiyle öne çıkan harika bir film bu konu zevkler ve renkler ayrımı gibi değil seven var sevmeyen var anlaşılabilir ama bu filmin bir fikri bir gerçekçiliği var sevmek zorunda değilsin ama nekadar bilgi alırsan nekadar hayat dersi alırsan senin için Okadar iyi bunu bir film olarak izlemeyin bilgilendirici bir belgesel olarak izleyin gerçek bir hayat hikayesi olarak izleyin OKUDUĞUNUZ İÇİN TEŞEKÜRLER

Film gayet hoştu, hafif komedi diye tabir edebileceğim türden. Öyle seyirciyi fazla yormuyor. Aşk konusunda ikilemde kalanlar için bir hikaye. Hollywoodun o pürüsüz yüzünün ardındaki ilişkiler sarmalı ve magazin dünyası gibiydi. Bence sade ve güzel bir filmdi.

Nötr son nedir ama ya .Kötü bitsin yada iyi.Olmadı.Tüm filmin büyüsünü aldı götürdü bitirdi.En son çizgisinin dışında durağan sayılabilcek ve karakter analizlerinin daha az yapıldığı neredeyse Woody Allen olmayan bir film izledim sanki...

Öncelikle bir filmi izlerken karakterleri ve konuyu seyirciye anlatılan filmlerde duyguyu kaybediyorsunuz sanki tiyatro izler gibi bu durum oluyor buda beni ciddi anlamda keyfimi kaçırıyor. Her ne kadar yavaş ilerlesede film kendisini izlettirmeyi zaman zaman başarabiliyor Bu arada Jesse Eisenberg rolünün hakkını tam anlamıyla vermiş Krısten Stewartın güzelliği ise tartışılmaz insan ona baktıkca doyamıyor filmin can alısı noktasıysa son karelerdi AŞK öyle muhteşem birşeyki insan ne yaparsa yapsın aşık olduğu kişiyi asla unutamıyor....