Filmi seyretmem için gerekli her şey bir aradaydı, güzel müzik, Bridges ve sonsuz sempatik güzel Gyllenhaal, bunları siz de seviyorsanız izleyin, gerisinin pek bir önemi yok..

Alkolizme doğru giden yolda öyle “ağır” akşamdan kalma halleri vardır ki sabah baş ağrısı ile uyandığında bir daha içmemek üzere tövbe eder alkolün etkisinden kurtulup kendine geldiğinde de bir sonraki sabahın tövbesine kadar tekrar içmeye başlarsın… Yani şairin, “Yüz bin kere tövbe eder yine şarap içeriz” dediği gibi bu kısır döngü sürer gider… Tam da bu ruh hali içerisindeki Bad Blake karakterini canlandıran Jeff Bridges’da, 112 dakika boyunca kendisine en iyi erkek oyuncu kategorisinde 1 Academy ve 1 Golden Globes ödülü kazandıran müthiş bir performans sergilemektedir… Hele o, “gel bir şeyler içip serinleyelim” diyerek AVM’deki barda bir iki duble yuvarladıktan sonra kız arkadaşının çocuğunu kaybettiğinin farkına vardığı bölüm var ki… İnanılmaz… Tabii sadece Jeff Bridges değil başta Maggie Gyllenhaal ve Robert Duvall olmak üzere bütün oyuncu kadrosu filmde çok iyi iş çıkartmış… Filmin yönetmen koltuğunda da, bu filmden sonra çekilen “Black Mass” (2015) ve “Hostiles” (2017) gibi filmlerinde yönetmeni olan Scott Cooper oturuyor… Sadece, 1 Academy ve 1 Golden Globes ödülü kazanan müziklerini tekrar tekrar dinlemek amacıyla dahi olsa birkaç defa izlediğim “Crazy Heart”ı hararetle öneriyorum… Ben keyifle izledim umarım sizlerde seversiniz…

Jeff Bridges sen nasıl bir kralsın ya , o bakımsız haline karşın bu kadar yakışıklı bu kadar karizmatik olunmaz ki.. Muhteşem bir film bitmesin istedim hele ki sonda çalan şarkı... Big Lebowski den sonra yine müthiş bir film