Film, hem kötü hem de eğlenceli yönleriyle dikkat çekiyor. Öncelikle, senaryo sanki bir çocuk tarafından yazılmış gibi basit ve tahmin edilebilir. Cruella'nın dönüşüm hikayesi klişe ve inandırıcılıktan uzak. Filmin önemli anları, sanki birine "bir şeyler uydur" desek akla ilk gelecek türden. Yardımcı karakterlerden biri sevgi dolu ama saf, diğeri ise sakar ve kilolu bir tipleme. Kötü karakterimiz ise aşırı derecede karikatürize edilmiş. Emma Stone'un performansı ise genellikle gözlerini kısarak havalı bakışlar atmaktan ve klişe bir genç kızı canlandırmaktan öteye gidemiyor.

Ancak, filmin sanat ekibi gerçekten harika bir iş çıkarmış. Cruella'nın sahneye çıktığı anlarda sergilenen kıyafetler oldukça etkileyici. Ayrıca, film boyunca çalan hit şarkılar izleyiciyi adeta dans etmeye davet ediyor. Şimdi gidip filmin müziklerini tekrar dinlemek istiyorum.

101 Dalmaçyalı filminin öncesi, salgın döneminde izlediğimiz filmler arasında dikkat çeken bir yapım oldu. Ancak genel anlamda çok büyük bir başarıdan söz etmek zor. İngiliz filmlerinde sıkça rastladığımız CGI kullanımı, bu filmde de biraz rahatsız edici olabiliyor. Özellikle köpeklerin CGI ile oluşturulması, izleyiciyi duygusal olarak etkileyebilir. Sinemanın geleceğinde oyuncuların da CGI ile yaratılması fikri, sinema sanatının doğallığını kaybetmesine neden olabilir.

Hikaye açısından bakıldığında, film klasik bir düşman belirleme ve ona karşı mücadele etme temasını işliyor. Bu nedenle, izlerken çok büyük beklentilere girmemek gerekiyor. Salgın döneminde film eksikliği çeken izleyiciler için iyi bir seçenek olabilir. Oscar ödüllerinin Nomadland gibi filmlere gitmesi, sinema dünyasında farklı tartışmalara yol açtı. Önceki yıl Kore yapımı bir filmin Oscar alması ve ardından Samsung'un ABD'ye büyük yatırımlar yapması, sinema dünyasının ne kadar ciddi bir şekilde ele alındığını gösteriyor.

Sonuç olarak, karşımızda kötü bir film yok ve uzun süredir film eksikliği çekenler için iyi bir alternatif olabilir. İyi seyirler dilerim.

Disney dünyasının ikonik karakterlerinden biri olan Cruella'nın sinemaya uyarlanmış versiyonu, benim gözümde oldukça başarılı bir yapım. Bazı klişeler içerdiği söylense de, karakterin ilk yaratıldığı dönemde bu unsurların henüz klişe haline gelmediğini unutmamak gerek. Filmin kendine özgü mizah anlayışı ve olağanüstü sanat yönetimi, övgüyü fazlasıyla hak ediyor. Kostümler ve moda tasarımları son derece özenle hazırlanmış. Hikayenin akışı ve yan karakterlerin olay örgüsüne katkıları, filmin temposunu koruyor. Estella'dan Cruella'ya dönüşüm belki biraz daha derinlemesine işlenebilirdi. Ancak, Emma Thompson'ın Baroness rolündeki performansı gerçekten etkileyici. Köpeklerde kullanılan animasyon ve Cruella'nın paraşütle atlama sahnesindeki yapay efektler biraz göze batıyor. Filmin genel sanatsal başarısı göz önüne alındığında, bu konuda daha dikkatli olunabilirdi, ancak bu durum filmin genel kalitesini ciddi şekilde etkilemiyor. Ayrıca, John McCrea'nın Artie karakterini harika bir şekilde canlandırdığını da belirtmek isterim.

Hayat bazen gerçekten zorlayıcı ve acımasız olabilir. Üst üste gelen zorluklar insanı yıpratabilir. Ancak, eğer yanında gerçek dostların varsa, onların varlığı her şeyi değiştirebilir. Onları tüm seçimleriyle kabul edip seviyorsan, birlikte yürüyebileceğin insanlar bulmuşsun demektir. Bu yolculukta, sonuna kadar yan yana olabileceğin dostların varsa, işte o zaman hayat gerçekten anlam kazanır ve güzelleşir.

Sanırım filmin vermek istediği mesaj bu ve gerçekten çok etkileyici buldum.