Bu benim en sevdiğim film. Miss Daisy'nin ne olursa olsun inatçılık huyundan vazgeçmeyip hep aynı kalması, bir yandan da yaptıklarından içten içe bir pişmanlık duyması ama bunu dışa vuramaması. O kadar gerçekçi ki. Bazı yerlerde ırkçılıktan bahsetse de asıl konusunun bu olduğunu düşünmüyorum. Bu film iyi bir dostluğun nasıl olacağını anlatıyor. Bazı insanlar gerçekten de Miss Daisy gibi duygularını ifade etmiyor olabilir ama size göstermiyorlar diye onların ruhsuz olduklarını düşünmeyin. Her insan şefkat ve sevgiye ihtiyaç duyar. Ama yine de dostlarınıza onları sevdiğinizi söyleyin, illa da inatçı olmanız gerekmiyor. 🙂

Film çok naif olduğu için 9 puan verecektim fakat senaristin çocukken yaptığı gözlemden yola çıkarak senaryoyu yazdığını öğrenince 10 verdim.

İnsanı keyiflendiriyor,hüzünlendiriyor,düşündürüyor. Gerçekten izlediğim en iyi filmlerden biri oldu. En iyi film Oscarı ve en iyi kadın oyuncu oscarını hakediyor. Puanım10/8

İYİ FLİM TEKBAŞINA VEYE SESİZCE İZLENILİNCE ANLAM KAZANIR.insan ölünce bir anlamı kalmıyor zenginmiş fakirmiş ve Bunadıkca zevk sefa öfke hırs Bençillik edip zulüm işkence edenlerin sonu çocuklar gibi Altına kacıracagını unutmasınlar.

Film çok naif olduğu için 9 puan verecektim fakat senaristin çocukken yaptığı gözlemden yola çıkarak senaryoyu yazdığını öğrenince 10 verdim.