Julia Roberts hiç bir zaman iyi bir oyuncu olmadı. Gençliğindeki güzelliği, 30lu yaşlarda beklenmedik şekilde bozulmaya başlayınca estetik müdahalelere yöneldi ama başvurduğu cerrahlar da iyi çıkmayınca günümüzde neredeyse bir hilkat garibesine döndü. Bunun izlerini ilk kez olarak bu filmde görmek mümkün. Güzelliği ile dikkat çeken oyuncu, güzelliği gidince sadece oyunculuğu ile kaldı ve bu da iyi olmayınca sönüp gitti. Bu filmde de ne kadar kötü bir oyuncu olduğu ortaya çıkıyor. Clive Owen tek başına kurtaramıyor filmi. Senaryo da yeterince iyi olmayınca orta halli bir film çıkıyor karşınıza. Fim gereğinden fazla bir geri, bir ileri giderek sizi yoruyor. Bu aşamada hiç olmazsa beklenen son olsun istiyorsunuz. Şımarık, ukala ve kendini beğenmiş patronlara bir "ohhh" olsun istiyorsunuz yani. Ama o "ohhh" olsunu patronların tamamı değil, sadece birisi ile beraber seyirciler yani bizler alıyoruz.

Flashbacklerle film biraz karışık ilerliyor ama zamanla mevzuu kafaya oturuyor. Ayrıca 2 saat bu film için fazla, ilk 1 saat daha kısa geçilebilirdi. Ancak klasik casusluk filmleri gibi aksiyon öğeleri bol bir film olmasa da, klasik casusluk filmlerindekilere alternatif bir finalle bağlanıyor. Sırf Clive Owen ve Jullia Roberts'ın (her ne kadar penguen gibi yürüyüşü beni irrite etse de) oyunculukları için bile izlenir. Puanı yerinde.

Garip bir film sürekli geriye giden sahneleri ile kafa karıştırmaya çalışıyor ve bunu da başarıyor sonunda ise alıştığımız bir sondan farklı bitirerek ters köşe yapıp güldürüyor. Dikkatli izleyip gerçekleşen olaylar ile geçmişi bir araya getirmeye çalışırsanız sonunda oldukça zevk alırsınız.