Son kısımlara doğru çok duygusallaştım ve gerçek olduğuna çok şaşırdım bir film oldu. Yer yer o kadar tuhaf hissettirdi ki... Bazen tek ihtiyacımız biraz cesaret ve bazen de konfor olabiliyor. İki farklı uçta apayrı dünyanın insanlarını izledim ve çok hoşuma gitti.


Filmin sonuna doğru, ikisi de kendi yaşamlarının boğuculuğu içerisinde boğulurken zihnimden yalnızca
"Birinde hayat vardı birinde para, yaşayabilmek içinse ikisi de gerekliydi..." sözleri geçti...

Belki de kendini devasa bir fırtınanın tam ortasında bulmuşsundur. Dalgalar, küçük tekneni aşarak seni sarsıyordur. Küreklerin kırılmanın eşiğindedir. Belki de asıl yapman gereken, tekneyi terk etmektir.

Afişine bakarak ırkçılık temalı bir film beklemeyin. Bu film, bu konudan oldukça uzak. İçinde muhteşem duygular barındıran ve benzersiz bir senaryoya sahip olan bu yapım, izleyicilere farklı bir deneyim sunuyor. Detaylara girmek sürprizleri bozabilir, bu yüzden sizi bu duygusal yolculuğa davet ediyorum.

İlk dakikasından son dakikasına kadar insanı ekrana kilitleyen bir film... Hem bu kadar eğlenceli olup hem de nasıl gözyaşı döktürebilir ki? Birçok favori filmim olmasına rağmen, bir arkadaşım film önerisi istediğinde ilk aklıma gelen bu olur. İzlemediyseniz mutlaka izleyin derim, hatta izledikten sonra sınav yapacağım! :)

Hayatınızda "can dostum" diyebileceğiniz kaç kişi var? Eğer böyle birine sahipseniz, gerçekten çok şanslısınız demektir. Bu tür derin ve samimi dostluklar, hayatı daha anlamlı kılar. Tıpkı bu filmde olduğu gibi, sıcak ve içten bir arkadaşlık kurmak, yaşamın güzelliklerini daha da ortaya çıkarır. Ne yazık ki, ön yargılar çoğu zaman bizi esir alır. Ülkemiz de dahil olmak üzere birçok yerde insanlar kendilerini farklı şekillerde ayırır. Oysa "önce insan olmalı insan." Bu düşünceyle, bazı kalıplaşmış yaşam tarzlarından kurtulabiliriz. Film, bu mesajı çok iyi bir şekilde aktarıyor. Dram unsurları barındırsa da, zaman zaman samimi bir şekilde güldürmeyi de başarıyor. Sıcacık bir yapım; keyifli seyirler dilerim.

Bu filmi; ajitasyon, duygusallık ve dram içerdiği düşüncesiyle yıllarca es geçmiştim ama yanılmışım. Hiç de öyle sıkıcı ve ağır bir yapım değilmiş. 12 Angry Men'den sonra ön yargımı kırıp izlediğim için memnun olduğum ikinci film. Yer yer sesli olarak güldürdü. Özellikle opera sahnesinde çok güldüm. Bunların dışında bile hemen her sahnede insanın yüzünde tebessüm bıraktırıyor. Abartılı yorumdan kaçınacağım, bana göre neyse onu yazıyorum: Her halükarda 8.5 puanı fazla bulsam da en az 7 puanlık güzel bir film. İzlemeyen çok şey kaçırmaz ama izleyen de pişman olmaz. İzlenesi.