Filmi beğendim. Onun dışında hayatta değiştiremeyeceğimiz şeyler var. Diğerlerine el atabilsek de onlara atamıyoruz. Ya da yaptığımız hatalar var. Düşündükçe kendimizden soğutan. Keşke hayat daha kolay olsa ama öyle olmuyor. Umarım herkes, ya da sadece hayvanları sevip insanları düşünen iyi insanlar, yaşamayı becerebilir. Kendinizi öldürmek yerine kendinizi sevip hayattan zevk alabildiğiniz ve kendi insanlarınızı bulabildiğiniz günler dilerim..

3 yildir depresyonda olan birisi olarak şunu söyleyebilirim ki konuyu çok güzel işlemişler ama ana karakterimizde depresyondan çok yaygin anksiyete bozukluğu ve gelecek kaygısı ön planda gibi. Maalesef bunlar bende de var ama en çok yoranı depresyon diyebilirim. İnsanda kolunu kaldıracak güç bırakmıyor; açlık, susuzluk bile hissetmiyorsun bazen. Tek düşünebildiğin yok olup gitmek.. öldükten sonra bile varlığının devam etmesini istemiyorsun sadece her şey bitsin, yok olup gidiyim diyorsun. Ama ortada koca bir bilinmezlik varken ne yapacağını hiç bilmiyorsun. Tam da ölümden sonraki hayat konusunda da umursamazlaşmışken aklına annen geliyor ve bi duruyorsun. Düşünmeye başlıyorsun ölürsem ne yapar diye; ağlamaktan kızarmış gözleri gözünün önüne geliyor, hıçkıra hıçkıra ağladığını işitiyorsun kulaklarında... İşte o an tam bir çıkmazın içinde kalıyorsun. Düşünmeden edemiyorsun acaba peşimden gelmeye kalkar mi? Biliyorsun çünkü bırakmak istemez seni ıssız toprağın altında… Bu noktadan sonra yaşayan bir ölü haline geliyorsun adeta. Bedenen oradasın sevdiklerinin yanında nefeste alıyor gibi görünüyorsun ama bazı geceler o bile o kadar zorlaşıyor sanki havada hiç oksijen kalmamış gibi boğuluyorsun… sonra sabah oluyor ve aynı boktan hislerlesin. Kaçmaya çalıştığın hislerini uykuyla bastırmaya çalışıyorsun uyanmamak için elinden geleni yapıyorsun ama nafile.. kalkıyorsun yüzünde sahte bir gülümsemeyle ev halkına “günaydınn” diyorsun. Ve her gün aynı hikaye. Her geçen gün daha da kötüye gidiyorsun ve buna engel olamıyorsun. Günlerini boş boş geçirirken ölümün seni almasını bekliyorsun. İnancını kaybettiğin tanrına canını alması için dua ediyorsun. Ama daha iyi olmak istediğin zamanlarda dua ederken hiç kimse sesini duymadı neden şimdi duysun ki?

Kanka kim olduğunu bilmiyorjm neden böyle düşündüğünü de bilmiyorum ama okurken gerçekten üzüldüm herkesin dertleri sıkıntıları var birinin yiyecek ekmeği yok birinin pırlantası küçük ama ikisininkide dert 2 sini de yargılayamayız insanoğlu garip bi varlık hepimiz bazen düşüyoruz kalkıyoruz düşüyor kalkıyor tekrar ve tekrar sen de seni mutlu edebilecek iyi hissedebilecegin bir şeyler bulabilirsin bence en azından dene sürekli farklı şeyler dene oyunlar oyna etrafı çek kendini çek sosyal medaya takıl tarihi arajtir film izle ya da saçma şeyler yap ama bir şeyler yap amacın mutlu olmak olsun hiçbir şey yapmayan biri zaten mutsuz olur umarım gerçekten iyi olursun böyle düşünmen benj gerçekten çok üzdü iyi günler

beklentiyi yüksek tutmaya gerek yok, sade bir film fakat herkese aynı şeyleri hissettirmeyeceği de kesin. bir süredir depresyonda olan biri olarak genelinde izlerken kendimi rahat hissettiğim ve sonuyla da mutlu olduğum bir filmdi. gerçekçi olması da bir artı. filmin depresyondaki biri için daha özel bir film olabileceğini düşünüyorum, öbür türlü izler geçersiniz ve sizin için klasik bir gençlik filminden farkı olmaz.

izlerken ben de aynı hissleri yasadım. İnsan rahatlıyor sanki. Yaşadığım şeyleri benim anlatamıyor olmam, ama bunu başka birinin başardığını görmek gerçekten de mutlu etti