Bir yardımcı yönetmen ve film hayranı, eski bir filmden bir prenses olan favori kahramanı gerçek dünyada ortaya çıktığında dileğini yerine getiriyor.

_Kiraz çiçeklerini, aşk derecesinde sever japonlar.. Kiraz çiçeği tatlılığında ki prensese aşık olan bir adamın konu alındığı film, japonların saygıyı sonuna kadar hak eden saygılarını işlerken, insanın sevdiğine nasıl davranması gerektiğini çok güzel anlatıyor..Yönetmenin muhteşem bir görsellik kattığı çalışmasında, kostüm seçimindeki tercihi, beğenimizi sonuna kadar hak ediyor...

_''Color Me True'' filmi; Audrey Hepburn'u andıran prensesin güzelliği ile başlarken, Güney Kore sinemasının medarı iftarı The-Classic-2003 yapımını hatırlattığı performansı ile, Titanik filminin finaline gönderme yaparak, muhteşem bir finale imza atıyor..(Filmin sonu şok, ne yaptın yönetmenim!..)

_Filmin mesajı: Zihnimizde oluşturduğumuz dünya siyah beyazda olsa, renklendirmek ve güzelleştirmek bizim elimizdedir...

_İnsanları mutlu etmek için yapılan filmleri, beğenimize sunduğu harika çalışmaları ile bizleri renklendirerek mutlu eden, ve bizleri mutlu ettiği içinde daha mutlu olduğuna inandığımız sayın admin'imize, rüya gibi bir film sunduğu için teşekkür eder, saygı sevgi ve selamlarımı sunarım..Emeğine sağlık üstadım...

40. dakikaya kadar bir fikrim yoktu ama hemşireyle tekrar muhabbete giriği kısımda bir şimşek çaktı ve prensesin torunu sanılmış olabileceği düşüncesi aklıma düştü 56. dakikadan sonra yaptığı antlaşmayı anlattıktan sonra da taşlar tam yerine oturdu.Sonu çok güzeldi tam bir son yazmaları çok iyi olmuş asya sinemalarında genelde sonu açık bırakılıyor bu tür filmlerin.Önce üzdü sonu ama sonra da çok mutlu etti.