Çok başarılı, çarpıcı bir festival filmi. Oyunculukların doğallığı, konunun işlenişi insanın içini burksa da, keyifli bir sinema deneyimi sağlıyor.

Artık ne zaman aldıracak diye beklerken içim daraldı, üzüldüm bu süreçte birçok duyguyu yasattı bana. Oldukça sessiz ve durağan bir film olduğu için herkese göre olmayabilir. O anket sahnesinde ki never rarely kısımları kalbimi kırdı gerçekten. Abartısız, yalın oyunculuklarıyla olayı dramatize etmeden anlatış şekillerini gerçekten sevdim güzel filmdi izlerken insanı bol bol düşündürtüyor.

Film çok fena bıçaksırtı bir konuyu ele alıyor.O yüzden bu konuyla ilgili bir hassasiyetiniz varsa hiç uğraşmayın derim.Yani izlemeyin.Ama diğer yandan daha ilk rol ve ilk başrol işlerinde mükemmel bir performans sergileyen Talia Ryder ve Sidney Flanigan olarak yarın birgün çok ünlenecek iki kızı izlemek istiyorsanız da buyrun derim.Film aktıkça aklınızdan Who is the father sorusu çok geçecek ama orada kesin bir şey yok.Toplumsal olarak tüm erkek egemen rollerinden her hangi birimiz olabilir.Bu sıradışı ama yalın anlatılmış filmi bir sinemasever olarak izlemenizi tavsiye ediyorum.

Öncelikle filmin fragmanındaki Seventeen müziği söyleyen Gerçek hayatta ses sanatçısı olan Sharon Van Etten için izlemiştim ama ne yazık ki çok az bir rolde göründü.Filme gelirsek yavaş tempoda ilerleyen fakat genç kızlarımıza ve kız ailelere ders çıkarmak adına kesinlikle izlenebilir.Açıkçası ben sıkılmadan sonuna kadar gittim tek üzüldüğüm fragmanda çalan film içinde hiç geçmeyen seventeen şarkısıydı.Size önerim Sharon Van Etten - Seventeen (Glastonbury 2019) konserini dinleyin derim....

nasıl izlediğimi bile anlamadan bianda kendini izletti , ve aklımda tek kalan ve en etkiliyecide filmin isminin geçtiği andı . kalp kırıcı gerçek yalındı.