Müzikler,çekim, senaryo çok hoştu. Sanatsal yönü de hoşuma gitti. Oyunculuklar da sağlam. Ve en önemlisi sürükleyici, kendini izletiyor.Erotizm dozunu biraz fazla kaçırmışlar. Fakat filmi olumsuz etkilediğini söyleyemem. Izlenir. 8/10

Lars von Trier bu işi çok iyi yapıyor hakikaten. Filmin sanatsal yönü enfesti. Ayriyeten müzikler de çok iyiydi, hele ki sondaki Nocturne cuk oturmuştu yani mükemmeldi. Bir an önce ikinci bölüme geçeceğim.

Sanatsal ya da bilimsel bir yorum yapamayacağım. Oturup sıkılmadan izliyorsun.
2. filmi de izleyeceğim. Sadece çocukluğunda gözleri masmaviyken nasıl kahverengiye döndü onu çözemedim. Ayrıca filmin başında ve sonunda çalan şarkı çok güzel.

Yorumlara aldanmayın, olanı görülen olarak algılayan insanlar tarafından anlamsızca israf edilmiş sözcük dizgeleri.

Film karışık, ancak görünen şu ki, teorik düzlemle ve sanatla yaşamsal edimleri ve insanın arzularını birleştirmeyi, bir "polifoni" yaratmayı seçmiş/denemiş. Yaşamındaki ve benliğindeki "altın oranı" tutturmaya çalışan ve bu süreçte duyumsamalarını rastgele harcayıp sonda duyumunu yitiren bir kadını sembolik olarak ele alıyor gibi görünüyor. Gerçi ilkiyle sonu bir olmuş, zîra ilki belirleyici olmuş. Kişiliğin var oluşundaki birincil rollere önem verilmiş: anne, baba, ilk seks gibi. Takıntılar, daha çok, üstüne çıkma çabasını ilgilendiriyor gibi görünüyor. Bu ilkleri aşmanın, ilkleri anlamlandırıp "sonlandırmanın" belki de. Bu nedenle de, "nemfomanyak", böylesi bir figür için biraz zorlama olabilir. Esas olarak, bir alışkanlık ve bu alışkanlıkta ve arayışta kaybolanın dramı.

bu film çok daha uzun. bu haliyle sıradan bi film olmuş. sonlarında konuşmanın geçtiği odada bi sahne daha vardı. sex filmi gibi bişey penis türleri falan görüyosun vs