1D'yi tanıdığımda kaç yaşında olduğumu hatırlamıyorum ama ilk zamanlarıydı. ilk kez kuzenim söylemişti bana yeni bir grup buldum baya iyiler diye. ilk başta çok umursamadım o zaten hep birilerini sever diye. sonra bana da dinletti. Yanlış hatırlamıyorsam ilk What makes you beatiful'u dinlemiştim ve ben o zamandan beri Directioner'ım hiçbir zaman pişman olmadım olmayacağım da. o kadar yıl geçti aradan şu an 18 yaşındayım ve hala onları deli gibi seviyorum. bu filmi her izlediğimde gözlerim doluyor çünkü o zamanlara gidip geri geliyorum. Evet ayrıldıklarında hepsi çok daha başarılı oldu ama sanki mutlu değiller gibi hissediyorum. ya da geri gelmelerini istediğim için beynim beni kandırıyor bilmiyorum. filmde beni en çok etkileyen sahne de bir gün ayrılacaklarını söyledikleri sahne. Biz onları unutmadık unutmayacağız da. İlerde anne olursam Louis'nin bahsettiği anne olacağım sanırım. Çocuklarıma onları anlatıp sonsuza dek yaşatacağım onları. Duygularımı hislerimi dile getirmek gerçekten zor. Birçok insan bunu saçma buluyor ama ben onları sevdiğim için ve hayranları olduğum için hiç utanmıyorum. her neyse ağlamadan gitsem iyi olur. yazdıkça kötü oluyorum. Umarım bir gün geri dönerler.

14 yaşındayım 10cu yıldönümünde tanıdım 1Dyi, gerçekten üzücü dağılmaları ama hepsi zor zamanlar geçirmişti, onların için iyisi bizim için de iyidir.