Çok iyiydi.
Cennette huriler varsa nurilerde var.
Nasıl erkekler için moldova, endonezya cennetse kadınlar içinde kenya, italya antalya cennet.
Afrikalı ilk defa beyaz kadın görmüyor, beyaz kadın da ilk defa zenci erkek görmüyor. Herkes birbirini biliyor.
Cennette de, cehennemde de.
Şamar gibi filmdi. Cennetten gelen şamar.

Hic yorum almamasi gayet normal! Bunu farketmeden , heralde bu filmi ilk Ben izledim:/ filmde 4 tane sehvetli avusturyali teyzeler, kenyaya sex icin tatile giderler. 5 . Teyzem sonradan katilir. AMA teyze ilk basta ask, sonra sex olayinda. Iyi bir teyze! AMA kenyada aradigini bulamaz! Ask diye birsey yokmus der... Film 10 uzerinde 4 alir. AMA Ben teyzeme 9 veriyorum. Iyi niyetinden dolayi! Izlerseniz yorum yazin, merak ediyorum

Ulrich Seidl’ın yaklaşık bir sene evvel ilk kez Cannes Film Festivali’nde görücüye çıkan, Cennet Üçlemesi’nin ilk filmi “Cennet: Aşk”, batılı ve olgun bir kadının Kenya’ya yaptığı ‘seks seyahati’ni peliküle döküyordu. Ulrich Seidl’ın açıkça izlediği bir metot vardı: Seyirciye de bir turist kıyafeti giydirip muhtemelen hiçbir zaman temas halinde olmadığı bir coğrafyanın orta yerinde bırakmak… Cennet: Aşk, sömüren ve sömürülen üzerinden, cesurca balta girmemiş ormanlara giriyordu. Yüzeyde görünen tüm bu sistemli kaosun altında ise sinemaya görmeye alışık olmadığımız kadar ağır bir dram yatıyordu. Filmi sadece festival programının değil son yılların en güçlü filmlerinden biri olarak etiketlemek mümkün. Üzerinden ufuk açıcı ve tazeleyici diyarlara varmak da öyle… Sadece olayların vuku bulduğu coğrafyanın dilinden birkaç kelimeyi seyircinin zihnine kazıya kazıya öğretmesi bile filmin ne kadar değerli olduğunun bir ispatı.

Yaşı 50liyi geçmiş Avrupalı kadınların, zenci erkeklere değişik gözle bakması ve yaz tatillerini doyasıya yaşamaları... Doğum günü partisi de dikkat çekici.

Yaşı 50liyi geçmiş Avrupalı kadınların, zenci erkeklere değişik gözle bakması ve yaz tatillerini doyasıya yaşamaları... Doğum günü partisi de dikkat çekici.

Ulrich Seidl’ın yaklaşık bir sene evvel ilk kez Cannes Film Festivali’nde görücüye çıkan, Cennet Üçlemesi’nin ilk filmi “Cennet: Aşk”, batılı ve olgun bir kadının Kenya’ya yaptığı ‘seks seyahati’ni peliküle döküyordu. Ulrich Seidl’ın açıkça izlediği bir metot vardı: Seyirciye de bir turist kıyafeti giydirip muhtemelen hiçbir zaman temas halinde olmadığı bir coğrafyanın orta yerinde bırakmak… Cennet: Aşk, sömüren ve sömürülen üzerinden, cesurca balta girmemiş ormanlara giriyordu. Yüzeyde görünen tüm bu sistemli kaosun altında ise sinemaya görmeye alışık olmadığımız kadar ağır bir dram yatıyordu. Filmi sadece festival programının değil son yılların en güçlü filmlerinden biri olarak etiketlemek mümkün. Üzerinden ufuk açıcı ve tazeleyici diyarlara varmak da öyle… Sadece olayların vuku bulduğu coğrafyanın dilinden birkaç kelimeyi seyircinin zihnine kazıya kazıya öğretmesi bile filmin ne kadar değerli olduğunun bir ispatı.