Ya o kadar üzüldüm ki. Ama cennetlik oldu o bebek ne mutlu ona..

Farklı bir bölge farklı bir hayat ama atnı teneke mahallesi, aynı garibanlık, aynı acılar.
Allah yardım etsin, ne günah işledim, bu da benim sınavım, kaderim de böyleymiş, göreviniz değilmi yapacaksın... bu gibi durumlarda en çok duyduğum. en çok söylenen sözler.ve hişbiri de çözüm değil.
Devlet, sosyal devlet en güçsüz için vardır, kadın, dul, sakat, fakir, sma, kanser, yasşlı için. hepimizin başına bunlar gelebilir, hepimiz en kötüsünü yaşaya biliriz ve o zaman yanımızda birileri olmalı, buna güvene bilmeliyiz.
Görüntüler acı, belki korkunç, belki rahatsız edici ama işte gerçek. Senin başına gelse sende bundan başka bir şey yaşamayacaksın.

Aşırı pislikten midir? Bilemem ama nedense böyle uçuk kaçık genetik hastalıkların çoğu bu Hindistan'da çıkıyor. Fakirlik ve din yüzünden mahvoldular hala uyanmadılar!

Yani size bravo. Ipmani başka bir film altında isteseydiniz. Böyle üzücü bir belgeselin altına bari bu konuyla ilgili bir yorum yapsaydınız. İnsanlar bu kadar mı ruhsuz oldu? Çok yazık.