Max Pomeranc'ın performansı filmi gerçekten taşımış diyebilirim. Film, zaman zaman yükselip zaman zaman duruluyor, bu da izleyiciye sürekli bir iniş çıkış hissi veriyor. Satranç konusunun insan hayatındaki yeri güzel işlenmiş, ancak birçok turnuvaya katılmış biri olarak bazı eksiklikler fark ettim. Özellikle final maçında, şahın tahtanın ortasına kadar gelip vezirin arka planda kalması ve at çatalına düşmesi gibi bir durum, iki usta oyuncu için oldukça mantıksız geldi. Oyunları yandaki kameralardan izlemek yerine, daha ustaca hazırlanmış bir oyun senaryosu ile kuş bakışı görüp dahice hamleler izleseydik daha etkileyici olurdu. Yine de film, genel olarak ortalamanın üzerinde bir yapım olarak değerlendirilebilir.

Ya bu Bobby Fisheri çok merak ettim niye sürekli ortadan kayboluyor. Film gayet başarılı, çocuk oyuncuyu çok beğendim Frodonun küçüklüğü gibi aynı. , araştırdım oyunculuğu bırakmış. Keşke devam etseymiş

sürükleyici ve başarılı, çocuk oyuncu gayet net ve anlaşılır, kendini aşmış, tempo güzel belki finali daha güzel ve çarpıcı sürprizli bitebilirdi...

Gerçekten bir başarı öyküsü. Herkesin izlemesi ve öğrenmesi gereken bir hikaye. Sıkılmadan izleyebileceğiniz bir aile filmide denilebilir. :)

Amerikalı satranç oyuncusu Joshua Waitzkin’in satrançtaki erken yıllarını konu ediyor. Ailesinin satrança olan yeteneğini keşfetmesi ile Josh Waitzkin`in yeni Bobby Fischer olarak görülmesi ve onun yolunda ilerlerken yaşadıkları anlatılıyor. Derin bir psikolojik altyapıya sahip ve çok kaliteli bir yapım. Özellikle çocuklarını sportif faaliyetlere yönlendiren ve başarmasını isteyen velilerin mutlaka izlemesini tavsiye ederim. Filmin içerisinde Bobby Fischer’in Spassky ile oynadığı maçtan, katıldığı tv programlarından ve verdiği röportajlardan kısa kısa görüntüler var. Eğer bir satranç dehası olan Bobby Fischer hayranı iseniz sadece bu görüntüler için bile izlenebilecek bir film… Satranç bir oyun mudur? Hiç oynamayanlar ona oyun gözüyle bakarlar. Satranca hayatını adayanlar ise bilim gözüyle bakarlar. Aslında hiçbiridir. Satranç hayatın kendisidir!

Başarı öykülerini seviyorum. Ama istenen şey sadece başarı mı? Kimi filmde başarı ve aşkı yarıştırır kimi aileyi kimi dostluğu. La Rochefoucauld sevdiğim bir özdeyişi var:Becerikli bir adam çıkarlarının derecesini ölçerek bunların herbirini önem sırasına göre izlemelidir. Açgözlülüğümüz çok kere bu sırayı bozar ve bizi,o kadar çok şeye birden saldırtır ki, en önemsizlerini fazla arzulamak yüzünden, en değerlileri elden kaçar.
Sonuç: tavsiye edilir