"Fil Adam", gerçek adı Joseph Merrick olan ancak filmde John Merrick olarak anılan bir adamın trajik ama onurlu yaşamını anlatıyor. Onurlu kelimesini özellikle vurgulamak istiyorum çünkü filmin asıl fark yaratan yönü bu. Benzer filmler, yoğun müzik kullanımı ve hüzünlü ağır çekimlerle, fiziksel deformasyonları veya zihinsel engelleri duygusal bir sömürü aracı olarak kullanabilir. Ancak David Lynch'in bu klasiğinde böyle ucuz numaralar yok. Filmde nadiren, çok nazik ve saygılı müzikler kullanılıyor. En önemlisi, filmin doğal başlangıcı dışında Joseph Merrick'in deforme olmuş yüzünü sıkça görüyoruz. Sonlara doğru, sanki sıradan bir insanın yüzüne bakar gibi ekrana bakıyoruz. Ölümü de aynı şekilde, abartısız ve insancıl bir şekilde, gereksiz duygusal manipülasyonlardan uzak, onurlu bir uyku olarak gösteriliyor. Çünkü tüm "ucubeleri" simgeleyen "John" Merrick, kendisinin de belirttiği gibi, nihayetinde bir insan.

Sen gerçekten derin bir insansın! Ruhumuzun derinliklerine in ve İYİ ile KÖTÜ'yü ayır! Neden bu eylemleri gerçekleştiriyoruz? Ego mu, yoksa başkalarının iyiliği için mi? Kafam allak bullak oldu! Lynch gerçekten çılgın bir yönetmen! Dogville'de de aynı temel dürtülerle ilgili sorgulamalar buldum...