Güzel replikleriyle, hikayesiyle kitap gibi bir filmdi. Daha ilk dakikalardan itibaren beni içine çekti. İlk 30 dakika büyülü gibiydi; aşk, güzel mektuplar... Adadaki o yalnızlık tam bana göreydi. Sonra sevdiğimiz bir insanla adada her şeyden uzak olma düşüncesi... Güzel bir düşünceydi ama kolay değil... 30. Dakikadan sonra olaylar başka yere gitti ve film hikayesiyle bizi daha da içine çekti. Söylenecek çok şey var ama siz zaman kaybetmeden izleyin ve filmin size hissettirdiği bir sürü duygunun keyfini çıkarın. Ben çok beğendim, sonlara doğru da gözlerim biraz dolmuş olabilir :)
Filme puanım 7.5/10

adamın kızın annesini anlamasına üzülmedim kızı kadın ile ayırmalarına adamın hapse girmesine üzülmedim o kadar ama kadının alman kocasıyla kız kaybolup bulunduktan sonra anılarını hatırlayınca gözlerim doldu ya

sonlara doğru baya üzüldüm ağlamaklı oldum . Çok güzel bir film özellikle aile olmanın önemini, eşlerin bağlılığını ve evlat sevgisini bu kadar iyi anlatan çok az film var.

yaşananlar çok gerekli miydi, bu duruma düşmek zorunda mıydılar gerçekten bilemiyorum...
gerçekten hüngür hüngür ağladım uzun zamandan sonra bir filme.