Kadroda çok iyi oyuncular var, meşhur Oprah prodüktörlük yapmış ve hatta David Oyelowo hem oynamış, hem yönetmiş. Lakin sıradan bir Netflix yapımı olmuş.

Kadroda çok iyi oyuncular var, meşhur Oprah prodüktörlük yapmış ve hatta David Oyelowo hem oynamış, hem yönetmiş. Lakin sıradan bir Netflix yapımı olmuş.

Öncelikle Maymunlar Cehennemi Savaş filmindeki küçük kızı merak ettiğim için izlemiştim ama ergenlerin yaptığı ağır makyajı ile itici olduğu gibi performansı da başarılı değildi. Açıkçası dram yapılmak istenmiş ama senaryosu tatmin etmediği gibi aile çocuk filmine dönüştüğünden hiçbir şey hissetmeden sıradan filmler arasına girmiştir...

Filmde önce ölümden sonra hayatın var olup olmadığı sorgulanıyor fakat buna cevap tamamen ortada bırakılarak agnostik bir yaklaşım sergileniyor. Sonra "su adam" diye hayalî bir karakter üzerinden ölüme çare olan bir taştan ve maddeden bahsediliyor. Tıpkı eski filozofların "felsefe taşı" gibi. Bu zihniyet aslında maddeye ölümsüzlük vermeye dayalı eski bir materyalist/maddeci zihniyettir. Fakat tüm bu maddî ve dünyevî ölümsüzlük arayışları sonuçsuz kaldığı için bundan vazgeçilmiştir. Filmde de bu arayış bir yerde boşlukta bırakılıyor. Ve "birileri tarafından ölümsüzlük bulunsa bile senin sevdiklerin gözünün önünde ölürken böyle bir şeyi ister misin?" diye sorularak insanın yapısında yerleştirilen en büyük arzu cevapsız bırakılmaktadır. Asıl sorulması gereken soru ise şu olmalıdır; "içinde yaşadığımız dünyaya baktığımızda herşeyin insan hayatına uygun olduğunu görüyoruz. Dünyanın güneşe olan konumundan, eksen eğikliğine, büyüklüğünden hızına, atmosfer şartlarından su ve oksijene, bitki ve hayvan türlerine sahip bir gezegen olmasına kadar her neye bakarsak bakalım, insan için özel bir dizayn ve tasarımın olduğu sonucuna ulaşıyoruz. Böyle hassas bir düzen ve dengenin olması elbette bunu düzenleyen ve ayarlayan sonsuz bir ilim, irade ve kudret/güç sahibi bir Yaratıcının olduğunu bize göstermektedir. İnsana bu dünyada bu kadar değer veren ve onu en güzel nimetlerle besleyip büyüten bir Zât, sonra onu kabirde bırakıp kalkmamak üzere orada yatırır mı? Bir damla sıvıdan insanı büyüten bir Yaratıcı, onu tekrar topraktan diriltemez mi? Ona lâyık olduğu mükâfat ve cezayı, iyilik ve kötülüklerinin karşılığını sonsuza kadar ona vermez mi?" Bu dünyada tüm varlıkları insana hizmet ettiren ve insanı da tatmin olmayan istek ve arzularla yaratan yüce Yaratıcı elbette insandan bir şeyler beklemektedir. Öyle ise insanın bu dünyaya bir gönderiliş amacı ve bu dünyadan sonra da sonsuz bir hayatın olması lâzımdır. İnsana bu dünyaya gönderiliş amacını açıklayan kimselerin de yüce Yaratıcı tarafından vazifelendirilmiş olması gerekir. İşte insanlara dünyadaki amaç ve gayelerini bildiren bu ilâhî öğretmenler "Peygamberler"dir. İnsanın bu dünyaya gönderilişinin hikmeti ve gâyesi ise, kendisini ve tüm varlığı yoktan vâreden yüce Yaratıcı'yı yarattığı varlıklar ve gönderdiği Peygamberler ve ilâhî Kitaplarla tanımak, Ona îman edip ibadet etmektir; yani emir ve yasaklarına uymaktır. Dünyanın neresine gidersek gidelim, en küçük ve basit bir kabileden en büyük ve kompleks bir devlet yapısına kadar bütün idâre ve yönetim şekillerinde mes'uliyetler/sorumluluklar, emirler/kurallar ve yasaklar olduğunu görürüz. Öyle ise bu dünyada da insan başıboş değildir. Büyük bir vazifesi ve görevi vardır. Bir devletin yönetimini inkâr etmenin ve ona karşı isyan etmenin karşılığı müebbed hapisse; Allah'ı inkâr ve Ona isyan etmenin cezası da sonsuz Cehennem azabıdır. Devleti tanımanın ve itaat etmenin mükâfatı ücret ve ikrâmiye, takdir ve övgüyse; Allah'ı tanımanın ve emirlerine uymanın karşılığı da sonsuz Cennettir.

Çok güzel filmdi kısa ama sevgi dolu bir hayatmı ? Yoksa , uzun ama sevdiğin insanların olmadığı bir hayatmı ?(çaresizlik insana herşeyi yaptırır)

Öncelikle Maymunlar Cehennemi Savaş filmindeki küçük kızı merak ettiğim için izlemiştim ama ergenlerin yaptığı ağır makyajı ile itici olduğu gibi performansı da başarılı değildi. Açıkçası dram yapılmak istenmiş ama senaryosu tatmin etmediği gibi aile çocuk filmine dönüştüğünden hiçbir şey hissetmeden sıradan filmler arasına girmiştir...