filmde en çok ilgimi çeken son sahneye kadar havanın kapalı ve yağmurlu olmasıydı fakat son sahnede mutlu ve huzurlu hissederken güneş açıktı bence güzel bir gönderme olmuş.

Hikâye bakımından klasik çocuğunu terk eden baba trajedisi lakin şahane oyunculuk sayesinde tek mekân atmosferine rağmen film kendini izlettirmeyi başarıyor. İsa, Tanrı, Hristiyanlık kavramlarının fazla yer alması açıkçası bende fazla etki uyandırmadı. Din konularının siyaset ve sanat dahil olmak üzere her konuda kullanılması bir şeyin değerini belirlemekte ölçüt tutuluyor, bana göre bu yanlış. Artık bu işlerin bırakılması lazım. Eş cinsellik kısmına gelince... Herkesin yönelimleri, tercihleri kendine. Filmde eş cinselliği özendiren, bunu iyi bir şeymiş gibi gösteren bir mesaj yok. Bu nedenle objektif bir bakış açısı verilerek sadece yaşanılanlar üzerine ilerlemişler. Bu iyi bir şey film için. En sevdiğim kısım Herman Melville'ın yazmış olduğu Moby Dick eserine yapılan göndermeler ve metaforlar oldu. Başrol oyuncusunun, kendisini Beyaz bir balinaya benzetip aynı zamanda onu öldürmek isteyen Kaptan Ahab ile aynı bedende bir tutması döngüsü bana göre bir bireyin hayatına dair anlatılabilecek en çarpıcı paradoksal benzetmeydi. İzlenmesi gereken bir film. Notum 7.1'dir. İyi seyirler...

Hani hikaye anlamında cidden bir şey görmüyoruz.Çoğunlukla oyunculuk izleyin,karakteri anlayın demişler.Oscar'ı haklı buldum şahsen ama filme genel olarak övgü yağdırılması biraz saçma geldi

kesinlikle katılıyorum dram izlemeye bayılırım ama tek mekanda geçen çokta dolu bi hikaye değil maalesef din ve farklı konularla çeşitlendirilmeye çalışılmış ama ben bu filmin inanılmaz derecede abartıldığını düşünüyorum