Bir Tek Ben mi Abartılı Buldum Gıcırtı Seslerini Diyalog Boşluğunu Gıcırtıyla Doldurmuşlar Resmen Bir Seviyeden Sonra Cidden Rahatsız Ediyor.

Nuri Bilge Ceylan'dan izlediğim altıncı filmdi. Pek diyaloglara yer verilmeyen, olaydan çok durumları izleyiciye aktaran bir film. Diğer filmlerine göre beklentimin altında kaldı, Ceylan filmlerine genel olarak hakim olsam da sıkılmadığım olmadı değil.

Filmin konusu; genel seçimlerde aday olacak bir muhalefet partisi adayı olan Servet'in bir trafik kazası geçirmesi ve ardından suçu üstlenmesi için şoförü Eyüp'e belirli bir miktar para verip hapisten kurtulmasıdır. Eyüp içerideyken Servet, Eyüp'ün karısı Hacer ile bir ilişki yaşar. Bu ilişkiye bir de Eyüp'ün oğlu İsmail tanık olunca işler sarpa sarar.

Filmde çoğu yaşanan olayın sahnesi gösterilmiyor. Bu durum bize yönetmenin sinema felsefesini açıklıyor. Karakterler tahlillerine inilmemiş, diyaloglara son derece az yer verilmiş, durumdan duruma geçen sahneler yerleştirilmiş. Filmi izlerken kendime sorular sordum, sorduğum sorulara cevap almaya çalıştım. Filmde gösterilen ruh halleri son derece gerçekçiydi. Film gerçeklikler barındırmakla kalmayıp izleyiciyi empatiye sürüklüyor.

Yaratılış destanı, Hagar ve oğlu İsmail hikayesinin bir alegrosidir bu film. Bu filme bomboş demek de hadsizliktir. Anlamadığınız her şey boş mu?

Nuri Bilge Ceylandan beklemediğimiz bir film. Konusu sıradan bir aldatma hikayesi. Bence hiçbir ödül haketmeyen bir film. İzlemediyseniz boşuna vakit harcamayın.