Film boyunca arcade oyunları oynamak ve bolca şeker tüketmek istedim. Gerçekten özgün bir konsept. Bir oyun karakterinin programlama hatasını film hikayesine dahil etmek kimin aklına gelirdi ki? Muhteşem bir fikir.

70. dakikada gözyaşlarım sel oldu. Uzun zamandır bu kadar derin bir duygusal patlama yaşamamıştım. Her şeyi paramparça etmek, yıkmak istedim. Bu kadar üzgün olduğumu hatırlamıyorum; sadece üzülmekle kalmadım, aynı zamanda büyük bir öfke hissettim. Üzüntümün öfkeye dönüştüğünü yeni fark ettim.

Ama bir şey sormak istiyorum, Ralph haklı olabilir, Vanellope de haklı ama bence Turbo'nun da haklı olduğu noktalar var :((((

Yüksek çözünürlüklü oyunlar canıma tak etti. Size lanet olsun.

Bir de küçük bir uyarı: En yüksek çözünürlüklü oyun, hayattır.

Dikkatli oynayın.